Hoi, wij zijn Marion en Bert. Al een tijdje zijn we nieuwsgierig naar wat er achter de deuren van een parenclub schuilgaat. We zijn geen swingers – nog niet, in elk geval – maar na een eerder avontuurtje waarbij we wat grenzen hebben verkend, kriebelde het toch om eens een kijkje te nemen. Na wat googelen en verhalen van vrienden kwamen we uit bij Eroroma in Zwinderen, een parenclub in Drenthe die bekendstaat als laagdrempelig en gastvrij. Perfect voor nieuwelingen zoals wij, dachten we. Afgelopen zaterdag was het zover: we trokken de stoute schoenen aan en gingen op pad.
De rit naar Zwinderen was al een avontuur op zich. Vanuit ons huis was het een dik uur rijden, en onderweg wisselden spanning en nieuwsgierigheid elkaar af. “Wat als het te wild wordt?” vroeg ik aan Bert. Hij lachte: “Dan kijken we gewoon en gaan we weer naar huis, Marion. Niemand dwingt ons tot wat dan ook.” Dat stelde me gerust. We hadden afgesproken: we gaan om te ontdekken, niet om per se mee te doen. Toen we aankwamen bij de Burgemeester Legroweg 2, zagen we een grote, omgebouwde boerderij met een afgeschermde parkeerplaats. Het zag er netjes uit, niet te schreeuwerig, en dat gaf ons meteen een goed gevoel.
Bij de entree werden we verwelkomd door een vriendelijke dame met lang blond haar in een paardenstaart. Ze stelde zich voor als Vera en legde ons kalm uit hoe het werkte. We betaalden de entree – een all-in prijs met drankjes en eten inbegrepen – en kregen een sleutel voor een locker. “Kleed je om in iets waar je je goed in voelt,” zei ze met een glimlach. Ik had een simpel zwart jurkje meegenomen dat een beetje sexy was maar niet te bloot, en Bert ging voor een strakke boxer met een open overhemd erover. Dat leek ons wel safe voor een eerste keer. Na het omkleden liepen we de club in. De sfeer sloeg ons meteen tegemoet: gedimde lichten, zwoele muziek en een mix van mensen die er allemaal ontspannen uitzagen. Er hing een soort spanning in de lucht, maar niet op een ongemakkelijke manier. We begonnen aan de bar met een wijntje voor mij en een biertje voor Bert. “Zie je wel, het voelt gewoon als een chique feestje,” zei Bert terwijl hij om zich heen keek. En inderdaad, het leek in het begin meer op een gezellige avond uit dan op wat we ons hadden voorgesteld bij een parenclub.
Na een tijdje besloten we rond te lopen. Vera had ons verteld dat er verschillende ruimtes waren: een dansvloer, een bar, wellness-gedeeltes met sauna’s en bubbelbaden, en natuurlijk de speelruimtes. We begonnen bij de dansvloer. De muziek was een mix van top 40 en oude hits, en ik voelde mijn heupen vanzelf meebewegen. Bert trok me lachend mee, en even dansten we samen alsof we gewoon in een normale club waren. Om ons heen zagen we stellen die dicht tegen elkaar aan dansten, en af en toe verdween er eentje richting een andere ruimte. Onze nieuwsgierigheid groeide.
“Laten we verder kijken,” fluisterde ik. Bert knikte, en we slenterden richting de wellness-ruimte. Daar was het warm en dampig, met een groot bubbelbad waar een paar stellen in zaten. Een man en een vrouw zaten dicht bij elkaar, haar hand verdween onder water, en hij keek haar met een grijns aan. Ik voelde mijn wangen rood worden, maar ik kon mijn ogen niet afwenden. Bert kneep even in mijn hand. “Gaat het?” vroeg hij zacht. “Ja, het is… apart, maar ook wel spannend om te zien,” antwoordde ik. We bleven even staan, als toeschouwers bij iets wat we nog niet helemaal begrepen.
Daarna liepen we door naar een gang met verschillende kamers. Sommige deuren stonden open, en we hoorden gekreun en gelach. In een van de ruimtes zagen we een groot bed met drie mensen erop: een vrouw lag op haar rug, terwijl een man haar van achteren nam en een andere man voor haar knielde. Het was rauw, direct, en mijn hart bonsde in mijn keel. Bert stond naast me, zijn adem wat sneller dan normaal. “Wow,” mompelde hij. We keken een paar seconden en liepen toen verder. Het was heftig, maar ook fascinerend – alsof we in een andere wereld waren beland waar alles kon en mocht.
Toch voelden we ons nog niet klaar om zelf iets te doen. We wilden eerst alles in ons opnemen. In een andere kamer zagen we een stel dat gewoon op een bank zat te kletsen, alsof ze even pauze namen. Dat stelde me gerust: niet iedereen was constant bezig met seks. Eroroma leek echt een plek waar je je eigen tempo kon bepalen. We besloten terug te gaan naar de bar voor nog een drankje. Daar raakten we aan de praat met een stel van onze leeftijd, Linda en Erik. Zij waren al een paar keer geweest en vertelden ons hoe ze het swingen stap voor stap hadden ontdekt. “De eerste keer hebben we alleen gekeken, net als jullie,” zei Linda. “Het draait om wat jullie zelf willen.”
Dat gesprek gaf ons ruimte om te ademen. We vertelden dat we nieuwelingen waren, nog niet echt swingend, maar wel nieuwsgierig. Erik lachte: “Dat is hoe het begint. Gewoon kijken is ook prima.” Ze vroegen of we mee wilden naar het bubbelbad, gewoon om te relaxen. Na even twijfelen zeiden we ja. We trokken onze kleren uit – wat nog best een drempel was – en stapten in het warme water. Het voelde gek om naakt te zijn met anderen erbij, maar Linda en Erik waren zo relaxed dat het al snel normaal leek. We kletsten over van alles, van vakanties tot werk, en af en toe zag ik een ander stel in een hoekje van het bad wat intiemer worden. Toch bleef het bij ons groepje bij praten, en dat was precies goed voor ons nu.
Tegen middernacht besloten we nog één keer rond te kijken. In een grotere ruimte zagen we een groepje van vijf mensen die helemaal losgingen. Een vrouw lag in het midden, benen wijd, terwijl drie mannen om haar heen stonden en een andere vrouw haar kuste. Het was een chaos van lichamen, zweet en kreunen. Bert en ik stonden aan de rand, onze ogen wijd open. “Dit is next level,” fluisterde hij. Ik knikte. Het was te veel voor ons om nu te bevatten, maar het triggerde wel iets – een mix van schrik en opwinding.
Uiteindelijk belandden we weer op de dansvloer. Ik trok Bert mee voor een laatste dans, en terwijl we daar stonden, dicht tegen elkaar aan, voelde ik een soort trots. We hadden een stap gezet, iets nieuws geprobeerd, zonder onze grenzen te overschrijden. Toen het bijna drie uur was, haalden we onze spullen uit de locker en reden we naar huis. Onderweg waren we stil, maar het was een fijne stilte.
Thuis kropen we in bed, nog vol van alles wat we hadden gezien. “Wat vond jij ervan?” vroeg Bert. “Spannend, een beetje overweldigend, maar ook… leuk,” zei ik. Hij glimlachte. “Zouden we teruggaan?” Ik dacht even na. “Misschien. Niet om te swingen, maar om te kijken hoe het verder voelt.” Hij knikte: “Deal.”
Eroroma had ons een kijkje gegeven in een wereld die we alleen uit verhalen kenden. Het was geen plek waar we ons meteen thuis voelden, maar het had onze nieuwsgierigheid alleen maar aangewakkerd. Voor nu zijn we nog steeds Marion en Bert, geen echte swingers, maar wel een stel dat een avontuur rijker is
